زیان

حس نه چیزی نزدیک تر از حس

خالی تر از خالی

انتظاری خالی از حس

فردا روزی دیگری ست که شعار ترا شعر انگار نمی کند

چقدر باید مرده باشم که فکر کنم هنوز زندگی میسر است

وقتی من اندازه یک هیچ برای خودم نیستم تا تو های همیشه

حساب شان درست در بیاید

ضرب در من که یک صفر در سمت نباید صفرم می کند

زیان من هستم

تسلای درد ناک

که بیرنگ کنم خود را در نمی گیرد های همیشه و هنوز

و نگیرم باز در گیر وداری که اندازه یک نمیدانم کی در کجا در گیرم کند

با خودم که بیشترین زخم بر خودم

و دریغ دیگر فقط دریغ دیگریست تا بماند

زیان من هستم اگر جز این بوده باشم

lز خودم افتاده ام

اینگونه که به جائی بند نیستم

واین بازی به تکرار بازی

جدی کسل ام میکند

از رویای می گذرم که تو نمی شود

می بینی نمی رسیم

رسیدن هجاه نمی خواهد

وهی بدور خود گشتن

و نشخوار آن همه اکراه و باز و باز وباز

گیرم فردا کم ام بیاوری

من امروز بد آورده ام

واقعیت این که،

امروز رویای ترا افتاده ام



Durch eigene Hände bin ich gefallen

Sodass nirgends finde ich Halt

Und immer wieder das Spiel….

Ernsthaft widert mich an.

Durch einen Traum gehe ich, der über dich nicht wacht

Siehst, wir kommen nicht an

Das ewige um sich selbst kreisen….

Auskosten all diesen Nein

Und wieder und wieder und wieder ein Jammer

Auch wenn du mich morgen vermisst….

Heute kann ich von dir nicht träumen.




به خورده ئی از دردی که کشیده ام، نمی ارزد این شعر

برای شادی دلتنگم

برای عشق، برای تو آنگونه که نیستی

برا ی خودم پیشتر از تو

پیشتر از خودم که دیگر نیستم

پیشتر از این همه مرده که برای بزرگداشت یک زنده می آیند

پیشتر از پدرم که خود را خدا می داند

و مادرم که از بندگی خسته نمی شود

و خواهرانم که از بام تا شام خود را پنهان می کنند

پشت سنگری از عشو ه های ارزان

و زنانگی را با مادگی اشتباه گرفتن

برادرانم که از چشم های تاریخ گریه می کنند و با افتخار خود را به نمبدانم می زنند

و می دانم ها شان به زره ئی نمیدانم نمی ارزد

دلتنگم از این شعر و از دردی که به هیچ درد نمی خورد

پیشتر از همه این ها و از تو و خودم و دیگران

دلتنگم برای هیئت دیگر